Stan wiedzy w rysunkach na podstawie zajęć o wentylatorze

Ogólny przebieg zajęć: przeprowadzenie zajęć na temat wentylatora, zgodnie ze scnariuszem zajęć.

Celem zajęć badań było ustalenie sposobu rozumowania dzieci (na podstawie wypowiedzi, rysunków oraz zachowań) działania wentylatora.

Badanymi były dzieci 6-letnie uczęszczające do przedszkola. Oto krótka fotorelacja z badań.

zdjęcie zdjęcie


Rysunki dzieci przedstawiające to w jaki sposób działa wentylator. Polecenie jakie otrzymały dzieci brzmiał: narysuj to w jaki sposób działa wentylator, zarezerwuj niebieską kredkę do narysowania tego miejsca w przestrzeni gdzie jest wiatr. Na większości rysunkach pojawił się śmigłowiec lub samolot.

zdjęcie
Dzieci wyjaśniały, że wentylator jest obecny w tych urządzeniach. Wyjaśnienia te są zgodne z tym co przedstawiłem na zajęciach omawiając model wentylatora w innych urządzeniach (tj. silniku odrzutowym samolotu czy łopat wirnika śmigłowca).

zdjęcie zdjęcie zdjęcie zdjęcie zdjęcie zdjęcie zdjęcie
Pojawiały się również rysunki dzieci, które rozkładały wszytkie te przedmioty, które były niezbędne do zbudowania urządzenia – wentylatora. Na przykład:

zdjęcie zdjęcie


Wnioski:

  • jeśli chodzi o umiejętności manualne uczniów to wymagali oni wsparcia w przyklejeniu taśmą klejącą sznurków.
  • wszyscy uczniowie (niezależnie od płci) byli zainteresowani wykonaniem modelu, chętnie obserwowali oraz słuchali wyjaśnienia prowadzącego podczas omawiania sposobu działania łopat wentylatora (rzeczywistego urządzenia).
  • dzieci bardzo dobrze połączyły informacje o występowaniu urządzenia jakim jest wentylator w takich maszynach jak: śmigłowiec, samolot odrzutowy, czy inne. Jak widać dokładne zaprezentowanie modelu urządzenia i pokazanie gestem i wyjaśnienie słowem wystarcza dzieciom do dokowana transferu na poziomie umysłu. (Dodam, że nie posłużyłem się podczas zajęć obrazkami).
  • na rysunkach dzieci miały zaznaczyć niebieską kredką te miejsca gdzie jest wiatr. Podczas zajęć dzieci „ściągały” od siebie na wzajem, ale analizując ich rysunku można dojść do wniosku, że są w stanie wyobrazić sobie (niekiedy w sposób niewłaściwy), w którym kierunku następuje przesunięcie powietrza.
  • dzieci miały trudności, żeby odtworzyć konstrukcję łopat wirnika z wentylatora – ustawić łopaty pod kątem. To spostrzeżenie wymagało zmiany porządku w scenariuszu zajęć. Wskazuje bowiem, że nie prośba o odtworzenie łopat z wentylatora, nawet w sytuacji gdy ten jest dzieciom dostępny jest zbyt trudna dla dzieci.
  • ponad to dzieciom należy poświęcić dodatkowe wyjaśnienie wskazujące na to znaczenie skręconych łopat wirnika a kierunkiem poruszania się wiatru. Dzieci przejawiają trudności w skojarzeniu tego elementu. W trakcie zajęć starałem się wyjaśnić tę kwestię poprzez kręcenie wirnikiem wyłączonego wentylatora w różne strony – tak aby dzieci mogły poczuć podmuch wiatru w tym w zależności od kierunku obrotu łopat.